به حق نمايند ، مؤلف اين بيانات را به مناسبت شرح كلمهء ( لا إله الا اللّه ) آورده كه آغاز حديث مذكور بدان صورت شرف يافته است . 5 - نفثة المصدور اول داراى يك مقدمه و دو وصل است : 1 - مقدمه در بيان احوال و اوضاع اجتماعى كه مؤلف را در برگرفته و موجب نگرانى خاطر او شده و شرح اينكه تنى چند از صاحب غرضان و بدگويان ، آبرو و اعراض مؤلف را به دنس عيب آلوده و نزد شاهرخ از او سعايت نموده‌اند ، به‌طورىكه وى از غايلهء زبان ايشان بارها گرفتار گرديده است . فضل و دانش توأم با شهرت مقام و منصب ظاهرى موجب آن شده كه وجههء عرفانى و حروفى او را وسيله جرح و قدح نمايند و نزد آنكه بر اين مشرب و اهل آن خوش‌بين نبوده زبان به طعن و لعن گشايند و باز نمايند كه او را بدعتى و ادعايى است و شايد هم از اين نوع ، مقوله‌اى داشته چنانچه به دشوارى از تضاعيف برخى از رسايل او مانند رسالهء شق قمر و غيره بدست مىآيد ، اين است كه در پنجاه و نه سالگى ناچار شده نفثة المصدور اول را به شاهرخ عرض حال نوشته و آن را با بيان دو وصل پايان بخشيده است . 2 - وصل اول . چون بر مبناى اصول احصايى عدد نه داراى خواصى از مباركى و ميمنت است پس نه حديث از احاديث نبوى كه متضمن مذمت بدعت است وجههء بيان مىكند و به ترجمه و شرح آن مىپردازد . 3 - وصل دوم . نقل حديثى چند است در تأييد اهل عرفان و اينكه اين طايفه‌اند كه مىكوشند محمد را چنان كه هست بشناسند و علم او را بدانند و كتاب او را كه قرآن است فهم كنند . وى در پايان اين وصل سخن خواجه محمد پارسا و غيره را آورده و رساله را پايان داده است .